Milkscam

_DSC8639bw kopieGisteren mijn opdrachten gekregen welke een grote uitdaging zijn voor mij. Ik werk voor de organisatie Husk.  Een NGO die buiten Siemm Reap een project beheren waar ik later nog op terug kom. De hoofdzaak is foto’s voor hun website. Een van de doelen is educatie van de toerist. De do nots in Cambodja, maar dit geldt eigenlijk voor meerdere landen.  Een van die onderwerpen in de zgn Milkscam. Jonge vrouwen of wat oudere kinderen lopen met kleine kinderen rond en een leeg flesje melk. Deze kleine kinderen worden vaak “gehuurd” van armere mensen, die krijgen een klein bedrag als zij hun kinderen een dag meegeven voor deze oplichtingspraktijk,

Wat gebeurdt er. Deze aandoenlijke jonge moeder met kind loopt rond met een leeg melkflesje en vraagt de onwetende toerist om wat melk te kopen voor het kindje. Wie zou dit nu niet doen !!!!! Ze zeggen bij voorbaat al “I do not want money, just some milk for my child, it is hungry”.  Zielig als men dat vindt, en wij rijke toeristen kunnen toch wel wat missen, dus stapt het “slachtoffer”een winkel in, koopt een pakje melk en denkt dat hij wat goeds heeft gedaan in deze wereld. En met een groot gevoel van voldoening lopen ze verder.  Zo gauw de toerist uit het zicht is verdwenen van deze moeder met kind, gaat deze weer de winkel in en geeft het pak terug. Ze deelt het bedrag met de winkelier. Het pak belandt terug in de schappen en wordt weer opnieuw verkocht.

Normaal fotografeer ik deze zaken niet, geen ellende, geen bedelende kinderen, maar ze _PMT9090bwhebben foto’s nodig. Wel was afgesproken dat als ik dat niet wilde het ook niet hoefde, dan gaan we het in scene zetten . Maar ik heb een paar weken de tijd, dus waarom me niet over deze gene heen zetten voor het goede doel.  Dus ik op zoek met mijn lange lens. Dwz ik droeg mijn D700 met mijn 70-200 2.8 bij me maar voor deze “onopvallende”fotografie toch maar mijn lichtere D90 crop met 70-300 gebruikt.  Toen ik ze zag ben ik ze gaan volgen. Ongemakkelijk gevoel en tevens het gevoel op een gegeven moment dat ze me in de gaten had.  Op de een of andere manier blijf ik opvallen :-))  . Ik ontdekte hun vaste rondje, dus door een iets andere route te nemen zou ik ze tegen kunnen komen om ze van voren te kunnen fotograferen. Makkelijker gezegd dan gedaan. Een brutale fotograaf zou alles voor de foto over hebben en het niets kunnen schelen, ik  heb echter een eigen ethiek, ben zo niet.

Ik ben ergens gaan zitten , een kop thee drinken denkende dat als ze eraan komt ik kan schieten. Tja, zij bedacht van achter te komen en opeens zag ze mij als slachtoffer en stond ze naast me.  Gemiste kans……… moest er wel om lachen in mezelf. Echt iets voor mij.

Ik ga zeker proberen nog meer te kunnen vastleggen. Dit was mijn eerste poging en eigenlijk wel duidelijk, maar toch…….  Ik voelde me een jager, loerende op de prooi maar de prooi was eigenlijk ook de jager die dacht een prooi gevonden te hebben.

Hieronder nog de hele serie in wat groter formaat.

tot een volgende blog.